Τα εις εαυτόν

Ben

Kendi kuru gürültümün biletçisi

Davul bende, tokmak bende,

Bir gürültü ki sorma gitsin;

Mahalle bakkalı sanır ki bayram,

Oysa ben kendi içimin panayırında

Müşterisiz patlatıyorum fişekleri.

Kimseyi mahkemeye veremem,

Şahitler kendi gölgem, hâkim kendi aksim.

Suç duyurusu: Haddinden fazla var olmak.

Işıklar karardı mı, o büyük heyecan

—Ki iki kişi gelse ayakta kalır—

Bitiyor şıppadak.

Alkış koptu sanırsın,

Bakarım: Sağ elim sol elimi sıkıyor,

“Tebrikler birader, yine döktürdün” hesabına.

Kendi çaldığım havalarda

Kendi ayağıma basıyor ayağım.

Kusura bakmıyorum kendimin,

Çünkü mazeretim çok:

Orkestra grevde,

Bando desen ben,

Dinleyici zaten evi terk etmiş.

Dosya kapanıyor;

Alkış bittiğinde

ellerim birbirini tanıyor yalnız.

Çankırı – 31/07/2026