Eve Gidiyoruz

Kollarımda menekşe uykusu,
biraz su, biraz ışık istiyor.
Sarsılan camda bir gölge,
uçuşuyor geçmişten kalma bir düş.

Eve gidiyoruz,
yani söylenmemiş cümleler gibi,
yarım kalmış yağmurlar gibi.
İçimde ezilen bebek nefesleri,
dizlerimde bir avuç yol.

Yanımda bir çocuk, sesi ince bir rüzgâr,
gülse mi ağlasa mı karar verememiş.
Çiçekler anlıyor belki,
sarısı biraz hüzün, moru biraz gece.

Eve gidiyoruz,
şimdi zaman plastik bir poşette,
durağa varınca unutulacak.
Kollarımda menekşe uykusu,
yeni bir sabaha açılacak.